Kontrast: Wyświetl wersję podstawową stronyWyświetl wersję kontrastową strony
Czcionka: Ustaw normalny rozmiar czcionkiUstaw średni rozmiar czcionkiUstaw duży rozmiar czcionki
Odstępy: odstepy-literyodstepy-wiersze
Aktualności
Czwartek 15 października 2026

Tajemnice cyfrowej paleontologii

Mężczyzna trzyma skaner 3D i świeci niebieskim światłem na skamieniałość leżącą na stole. Obok skamieliny leżą małe przedmioty, a kawałek dalej stoi włączony laptop.

Dlaczego zęby dinozaurów skanuje się po ciemku?

Praca współczesnego paleontologa kojarzy się głównie z wykopaliskami i pracą w terenie, jednak ogromna część badań przeniosła się dziś do nowocześnie wyposażonych laboratoriów. Dzięki wykorzystaniu zaawansowanych skanerów 3D naukowcy są w stanie tworzyć cyfrowe, trójwymiarowe kopie skamieniałości z dokładnością do ułamków milimetra.

Podczas niedawnych nagrań materiałów edukacyjnych w naszym muzeum przyjrzeliśmy się z bliska procesowi skanowania okazów. Przy tej okazji poznaliśmy odpowiedzi na pytania, które często nurtują pasjonatów nauki.
 
Dlaczego skanowanie skamieniałych zębów wymaga ciemności?
 
Skaner 3D działa w oparciu o precyzyjnie kontrolowane, własne źródło światła, które rzuca na badany obiekt specjalne wzory pomiarowe. Zęby prehistorycznych gadów charakteryzują się jednak gładką i błyszczącą powierzchnią szkliwa, która silnie odbija światło z otoczenia.

Światło dzienne lub zwykłe oświetlenie salowe mogłoby zakłócić pracę czujników urządzenia i doprowadzić do zniekształcenia modelu cyfrowego. Zaciemnienie pomieszczenia pozwala wyeliminować niepożądane refleksy i przechwycić każdy, nawet najmniejszy detal anatomiczny zęba drapieżnika.

Po co wokół skamieniałości układa się inne obiekty?

Obok badanych kości i zębów często można zauważyć dodatkowe podkładki, klocki lub znaczniki. Pełnią one funkcję cyfrowej „mapy nawigacyjnej” dla oprogramowania skanującego. Dzięki nim urządzenie precyzyjnie określa swój kąt położenia w przestrzeni i bezbłędnie łączy setki wykonywanych klatek w spójny model 3D.
 
Co równie ważne – umieszczenie punktów referencyjnych na obiektach sąsiadujących pozwala chronić bezcenne okazy przed koniecznością bezpośredniego naklejania na nie jakichkolwiek znaczników.

 

Podziękowania
 
Serdecznie dziękujemy prof. dr. hab. Tomaszowi Sulejowi oraz dr. Grzegorzowi Niedźwiedzkiemu za możliwość udokumentowania i uwiecznienia tego niezwykłego procesu na nagraniach.
 
----
Zachęcamy do śledzenia naszych mediów społecznościowych, gdzie już wkrótce pojawi się materiał wideo z tego wydarzenia!
Na ekranie laptopa, na czarnym tle, widać kształt zeskanowanej skamieniałej kości. Kształt ma niebieski kolor.
Udostepnij:

To może cię zainteresować:

Tajemnice cyfrowej paleontologii
Tajemnice cyfrowej paleontologii
Dlaczego zęby dinozaurów skanuje się po ciemku? Praca współczesnego paleontologa kojarzy się głównie z wykopaliskami i pracą w terenie, jednak ogromna część badań przeniosła się dziś do nowocześnie wyposażonych laboratoriów. Dzięki wykorzystaniu zaawansowanych skanerów 3D naukowcy są w stanie tworzyć cyfrowe, trójwymiarowe kopie skamieniałości z dokładnością do ułamków milimetra. Podczas niedawnych nagrań materiałów edukacyjnych w naszym muzeum przyjrzeliśmy się z bliska procesowi skanowania okazów. Przy tej okazji poznaliśmy odpowiedzi na pytania, które często nurtują pasjonatów nauki.   Dlaczego skanowanie skamieniałych zębów wymaga ciemności?   Skaner 3D działa w oparciu o precyzyjnie kontrolowane, własne źródło światła, które rzuca na badany obiekt specjalne wzory pomiarowe. Zęby prehistorycznych gadów charakteryzują się jednak gładką i błyszczącą powierzchnią szkliwa, która silnie odbija światło z otoczenia. Światło dzienne lub zwykłe oświetlenie salowe mogłoby zakłócić pracę czujników urządzenia i doprowadzić do zniekształcenia modelu cyfrowego. Zaciemnienie pomieszczenia pozwala wyeliminować niepożądane refleksy i przechwycić każdy, nawet najmniejszy detal anatomiczny zęba drapieżnika.

Czwartek 15 października 2026

Studenci paleobiologii z Opola i Warszawy z wizytą w naszym muzeum!
Studenci paleobiologii z Opola i Warszawy z wizytą w naszym muzeum!
Muzeum Paleontologiczne w Lisowicach miało przyjemność gościć wyjątkowych zwiedzających – przyszłych badaczy i entuzjastów historii Ziemi! Naszą ekspozycję odwiedziły dwie grupy studenckie z czołowych polskich uczelni. Pierwszą z nich tworzyła 9-osobowa grupa studentów paleobiologii z Uniwersytetu Opolskiego – uczestników obozu paleontologicznego w Krasiejowie. Wizytę tej grupy zorganizował Kacper Grajoszek, któremu składamy serdeczne podziękowania za inicjatywę i wsparcie! Drugą, 14-osobową grupę z Uniwersytetu Warszawskiego gościliśmy w ramach zajęć z Paleobiologii Terenowej. Grupie tej przewodniczył i po naszej wystawie oprowadził dr Mateusz Tałanda z Uniwersytetu Warszawskiego. Jak co roku, nasza ekspozycja wywarła na gościach ogromne wrażenie. Cieszymy się, że Muzeum Paleontologiczne w Lisowicach pozostaje stałym i inspirującym punktem na naukowej trasie młodych badaczy. Dziękujemy za odwiedziny i do zobaczenia w przyszłym roku!

Czwartek 8 października 2026

NASZ POWIAT - NASZE PASJE
NASZ POWIAT - NASZE PASJE
26 sierpnia 2026 roku Muzeum Paleontologiczne w Lisowicach wzięło udział w projekcie „NASZ POWIAT – NASZE PASJE LATO 2026”, w którym uczestniczyły dzieci w wieku 6–11 lat. 

Czwartek 8 października 2026

Nasi partnerzy

dzięki nim możemy tak prężnie działać

Zadanie "Przebudowa budynku Filii w Lisowicach wraz z montażem windy" zrealizowano w ramach Narodowego Programu Rozwoju Czytelnictwa 2.0, Priorytet 2, Kierunek interwencji 2.1. „Infrastruktura bibliotek 2021-2025”. Uzyskano dofinansowanie ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z budżetu państwa w kwocie 2 223 750 zł.

28f598-nprcz-belka.webp